|
Toonhoogte berust op een individuele waarneming van geluid. Geluid is een trilling van de lucht die snel genoeg en ook weer niet te snel moet zijn. 20 trillingen per seconde wordt door het oor als een lage toon waargenomen en 10.000 trillingen per seconde als een heel hoge toon. De midden C van de piano doet de lucht 261,63 keer per seconde trillen. We spreken ook wel van een frequentie van 261.63 Hertz. De frequentie van de C die een octaaf hoger ligt is het dubbele daarvan, nl. 523.25 Hertz. Elke toonladder hoger komt overeen met een verdubbeling van het Hertz getal.
De mens kan geluidstrillingen waarnemen in het frequentiegebied tussen circa 20 tot 20.000 Hertz, wat overeenkomt met tien octaven. De laagste waarneembare toon is ongeveer 1 octaaf lager dan de meest linkse toets van een standaard piano en de hoogst waarneembare toon is twee octaven hoger dan de meest rechtse toets.
Het vermogen om een zuivere toon waar te kunnen nemen hangt af van de frequentie (het trillingsgetal) van die toon. Het oor is het gevoeligst voor geluiden tussen de 500 en de 4000 Hertz met een top bij 2300 Hertz. Boven en onder deze frequentieband van drie octaven neemt de gevoeligheid snel af. Dat wil zeggen: we kunnen het nog wel horen, maar er moet gewoon meer energie in gestopt worden om het te kunnen horen.
|
