|
Gehoorbeschadiging kenmerkt zich door een aantal symptomen: Men kan last krijgen van oorsuizen (tuiten, piepen, brommen) met een toonhoogte overeenkomend met het getroffen frequentiegebied. Oorsuizen kan variëren van een lichte vorm, die alleen in een stille omgeving hoorbaar is en nog kan verdwijnen, tot een sterk, constant hoorbaar oorsuizen dat kan lijden tot uitputting en concentratieproblemen.
Een tweede symptoom kan zijn dan men geluid in het getroffen frequentiegebied al snel als te hard ervaart. Dus te zacht is vaak te zacht en harder maken helpt niet: het wordt al gauw te hard. Een derde kenmerk kan zijn dat men moeite heeft met stemmen of intoneren. De frequentie-analyse is verstoord omdat bepaalde haarcellen geen prikkels meer kunnen doorgeven. Er kan al veel ellende aan vooraf zijn gegaan voor men begrijpt, dat intonatieproblemen niet aan de muzikaliteit van een persoon liggen, maar aan een overmacht in de vorm van een verstoorde frequentie-analyse in het gehoororgaan. Dit kan in beide oren in verschillende mate voorkomen, zodat een belangrijk voordeel van identiek twee-orig waarnemen (stereo-informatie) ook nog eens vervalt. Vermindering van het incasseringsvermogen van het gehoor is een vierde kenmerk. Wanneer het oor lange tijd wordt blootgesteld aan lawaai treedt een verschuiving van de hoordrempel op. Het oor past zich aan op het harde geluidsniveau door ongevoeliger te worden. Zachte geluiden zullen dan niet meer waargenomen worden. Een gezond oor herstelt zich na lawaai en de drempel bereikt - na korte tijd rust - weer de oude gevoeligheid. Bij een lawaaibeschadigd oor past het gehoor zich tot in het oneindige aan; de volumeknop draait men steeds harder omdat de vermoeide haarcellen steeds meer prikkeling nodig hebben om te kunnen reageren. Het oor geeft geen pijnprikkels meer door en de beschadigingsgrens wordt voortdurend overschreden. Het duurt steeds langer om de oude gevoeligheid van het oor in rust terug te krijgen en op den duur is dat zelfs niet meer mogelijk.
Aan deze symptomen is weinig te verbeteren. Men moet goed beseffen dat gehoorbeschadiging door lawaai blijvend is en niet te herstellen. Een hoortoestel kan alleen geluid versterken, maar is niet in staat met de vier variabelen om te gaan zoals een gezond gehoororgaan dit kan.
Mensen die zich regelmatig met muziek bezig houden zouden zelf meer besef moeten krijgen over de werking van hun gehoor en het risico op gehoorbeschadiging. Het is aan te bevelen dat men regelmatig een indruk krijgt over de hoorfunctie, zodat men bij een beginnende gehoorbeschadiging maatregelen kan nemen om erger te voorkomen. Ons voorstel is om tweejaarlijks te meten als de gehoordrempel goed blijkt te zijn; en een halfjaarlijkse controle wanneer er onvolkomenheden in de meting worden gevonden.
|
